Ik zat tegenover een ondernemer die zei: “Ellen, ik weet dat ik het te veel overneem. Maar als ik het niet doe, loopt het uit de hand.”
Hij zei het niet defensief, maar meer als een als een feit.
En ik snapte hem.
Want als jij eindverantwoordelijk bent, voelt loslaten bijna onverantwoord.
Alleen… we moeten hier iets eerlijk onder ogen zien. Veel ondernemers zeggen dat ze een zelfstandig team willen. Maar gedragen zich alsof ze onmisbaar willen blijven.
Dat is geen slechte intentie het is wel een diep patroon.
Redders voelen zich nodig
Er zit iets comfortabels in redden.
Je springt bij.
Je lost op.
Je corrigeert.
Je bent belangrijk.
En ondertussen groeit er iets anders.
Afhankelijkheid in je team.
Niet omdat je team lui is, maar omdat jij sneller bent.
Ik vroeg diezelfde ondernemer: “Wat gebeurt er als jij drie weken niets oplost?”
Hij lachte.
“Dan krijg ik stress.”
Precies.
Loslaten is geen teamvraagstuk, het is een identiteitsvraagstuk.
Misschien wil je wel nodig blijven
Dit is het stuk waar het schuurt. Soms willen ondernemers niet echt loslaten.
Ze zeggen van wel. Maar diep van binnen geeft het ook iets om degene te zijn die het weet. Die onmisbaar is en die het overzicht heeft.
En zolang dat zo blijft, verandert er niets.
Je kunt niet én klagen over afhankelijkheid én blijven redden.
Wat vraagt echt leiderschap?
Echt leiderschap vraagt dat jij het ongemak draagt.
Dat je ziet dat iets niet perfect gaat en niet direct ingrijpt.
Dat je een fout laat bestaan.
Dat je een gesprek voert in plaats van een oplossing geeft.
Dat je accepteert dat jij niet meer overal nodig bent.
Dat is geen verlies van controle, nee dat is groei.
Op 25 maart start mijn nieuwe Mastermind.
Niet voor ondernemers die blijven zeggen dat hun team het probleem is.
Wel voor ondernemers die durven erkennen dat hun reddersgedrag groei tegenhoudt.
Als jij voelt dat dit over jou gaat, plan een kennismakingsgesprek.
